(W)ijkplaats

Astrid Lampe: 'Hoe licht een schok verschuiving teweegbrengt in een evenwicht toont ons direct het delicate daarvan. Een constant zoekend maar evident

weet
zo gaat het ook voorbij
dan is het dunne lucht die ijlt
en gaten trekt waar je
als kind met takken zwiept
de boom in klimt
- kragen maakt - en
passend steeds je
naam verneemt een
frisse neus komt halen, vér
van daar
klitten wij nu en
- kouten maar - want
nee nooit gaat dat...

toch aan die bomen in een laan
zijn wij vroegoud voorbij gegaan
en knepen waar die er al was
een hand om niet te zwijgen

precies zo stortte hij benee
zijn benen
konden niet meer mee
en gaten reikend ijlde hij
onder een bed van aarde

de lucht
een laatste zucht dicheter
de kruin van bomen
luister

Rib